Van industriële werkplaats naar duurzaam woonhuis

september 2025

Wie voor Doelstraat 13 staat, zou denken dat de renovatie al achter de rug is. De gevel is schoon, opnieuw gevoegd, het schilderwerk klaar, beplanting aangelegd en zelfs de zonwering hangt al. Maar achter de strakke gevels van dit gemeentelijk monument uit 1907 is nog volop activiteit.

Van fabriek naar lichte woning

Het pand werd in 1907 gebouwd als fabriek en kantoor, in opdracht van de gebroeders Waaning, om de beroemde Haarlemmerolie te produceren. De huidige eigenaar wil vooral licht en ruimte, en koos daarom – onder andere – voor een nieuwe pui met veel lichtinval aan de Lange Raamstraat, op de plek van de oorspronkelijke schuifdeur naar de werkplaats.

Binnen volop werk

Voorman Corwin legt uit waarom de buitenkant al af is: “We splitsen binnen- en buitenwerk, anders wordt het hier te krap. Door de werkzaamheden secuur op elkaar af te stemmen, voorkomen we vertraging.” Binnen wordt nog gestuct, liggen plafonds open en zijn installaties zichtbaar. Overal lopen slangen en buizen van het nieuwe warmtesysteem. Het hele gebouw wordt verduurzaamd met als doel een hoger energielabel.

Binnenplaats als spil

Centraal ligt een ruime binnenplaats. Aan de achterkant komt een verbindingsgang, waarvoor eerst een oude olietank en beerput zijn verwijderd. Deze doorgang verbindt straks de woning met de voormalige kokerij, waar vroeger olie werd gekookt. De industriële ruimte – met troggewelven en stalen liggers – wordt een hobbyruimte. De stalen liggers waren verroest, maar zijn inmiddels behandeld met vetband. Er komt een deur met stalen frame, passend bij de robuuste uitstraling.

Respect voor het verleden

Het pand werd ontworpen door J.H. Welsenaar in de Nieuw Historiserende stijl, met een duidelijk onderscheid tussen het chique voorhuis en de functionele werkruimtes erachter. Een brede trap met houten lambrisering loopt over twee verdiepingen naar boven. Ook de ontvangstvertrekken zijn voorzien van lambrisering. Er is glas-in-lood en houtimitatie schilderwerk in bruine en oker tinten. “Dit is niet het duurste hout, maar heeft wel een dure uitstraling,” aldus Corwin.

Als gemeentelijk monument moeten zoveel mogelijk originele details behouden blijven. Denk aan de houten kapconstructies op zolder, maar ook het donkere houtimitatie schilderwerk van de deuromlijstingen en lambriseringen.

Verduurzamen met beleid

Het verduurzamingsplan is opgesteld door EPos Energie-Prestatie Advies BV. Van dak tot kelder wordt geïsoleerd: buitengevels met isovlas (een restproduct van jute), twee warmtepompen op het dak, een warmteterugwinsysteem, vloerverwarming én radiatoren. Er liggen 33 zonnepanelen en overal komt pvc-vloer met houtmotief, omdat die de warmte goed geleidt.

Bij het aanpassen van installaties wordt gezocht naar slimme, monumentvriendelijke oplossingen. Zo is de oude trap achterin – vanwege het hoogteverschil door de vloerverwarming – over twee verdiepingen vier centimeter verhoogd. Corwin en leerling-timmerman Danilo zaagden de trap los en bikten het stucwerk weg zodat de trap op stempels kon worden opgetild. In een voormalige badkamer zijn de deuren teruggebracht naar hun oorspronke-lijke lengte.

Ramen met karakter én isolatie

Voor de ramen worden verschillende technieken toegepast: vacuümglas in de chiquere ruimtes, monumentenglas waar nodig, en HR++ glas in achterzetramen. Daarvoor zijn kozijnen en vensterbanken verdiept, zodat het extra glas past. De ramen zijn te openen met een espagnolet.

Een pand met geschiedenis én toekomst

De renovatie van Doelstraat 13 toont hoe je met aandacht voor het verleden ook klaar kunt zijn voor de toekomst. Of zoals Corwin het zegt: “Een monument overleeft generaties, dus dan moet je het goed doen.”